Monday, May 07, 2007

மூன்றாவது கொம்பு


சில சந்தோச தலைக்கண தருணங்களில்
சந்தேகமில்லாமல் உணருகின்றேன்!
தலையில் முளைக்கும் அந்த இரு கொம்புகளை,
அபூர்வமாய் மூன்றாகவும்!

பலரின் கைகள் முயலுகின்றன உடைப்பதற்கு
ஆயுதமாக வார்த்தைகளாலும்,வாத்தியங்களாலும்,
கூர்ந்து பார்த்தால் என் பின்னந்தலையிலிருந்தும்
இருகைகள் கிளம்பி கொம்பின் மேல் ஆயத்தமாக!

கைகளைப் பார்த்து வேதனையான நடிப்புடன்
கை கொட்டிச் சிரிப்பதற்கு அதிகநேரம் முடியவில்லை!
தயவுசெய்து உடைத்தெரியுங்கள் தாங்கிக்கொள்கிறேன்,

அவைகளை உள்ளே அழுத்தி காணாமல்
போக்க வேண்டுமென்ற
உங்களின் முயற்சியை விட்டுவிடுங்களேன்!
அனுபவிப்பவனுக்கு மட்டுமே வேதனைகள்!

அன்புடன்...
சரவணன்.

Friday, May 04, 2007

சென்னைப்பதிவர்கள் சந்திப்பில் - விடுபட்டவை சுவாரஸ்யத்துடன் - நிறைவுப் பகுதி

சந்திப்பு பற்றிய முதல் பகுதிக்குச் செல்ல இங்கே கிளிக்கவும்!

பார்க்கிலிருந்து வெளிவந்த போது பதிவர்களின் எண்ணிக்கை 20 தாக இருந்தது.சந்திப்பிற்கு வந்த பதிவர்களில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லப் படவேண்டியவர் திரு.வினையூக்கி அவர்கள்,வந்த பதிவர்களில் மிகவும் உற்சாகத்துடன் காணப்பட்டவர் இவரே!அவரிடம் சிறிது நேரம் பேசினேன் அப்பொழுது தங்களைப் பார்த்தால் மானுஷ்யபுத்திரன் நினைவுக்கு வருகிறார்,தாங்களும் அவர்போல் நிறைய எழுதி பெயர் பெற வேண்டுமென்றேன், அதற்கு மானுஷ்யபுத்திரன் அளவிற்க்கு முடியாவிட்டாலும் என்னால் இயன்ற அளவிறக்கு முயல்வேன் என்றார்.

எங்கநேரம் வெளியிலிருந்த பொட்"டீ"க்கடையில் டீ இல்லை! சரி என்று சிலர் ஜீஸும், சிலர் மோரும் குடித்தோம்! (ஸ்பான்சர் யார் என்று இதுவரை தெரியவில்லை! அனேகமாக மொட்டையாக இருக்கலாம்,யாரோ அவருக்கு ஒரு நன்றி!)அப்பொழுது சிறில்அலெக்ஸ் மோர் குடிக்கும் நேரமா இது? என்று தனது பீர் தாகத்தை நினைவுப் படுத்தினார்.பொன்ஸ் அக்கா என் அருகில் வந்து இந்த பதிவர் சந்திப்பு கண்ணைக்கட்டி காட்டில் விட்டது(நாகர்கோவில் சந்திப்பு)மாதிரி இல்லையே? என்றார், நானும் இல்லை,நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக உள்ளேன் என்றேன். பின் அனைவருக்கும் எள்ளுருண்டை கொடுத்தார்.உடனே நமது "கலாய்த்தல்"சிபி, இது சாப்பிடுவதற்கு அல்ல மொட்டையில் அடிப்பதற்கு பாகச மகளிரணியால் வழங்கப்படுகிறது என்றதும் அனைவரும் சிரிக்க! அப்பாவியாய் பாலபாரதி மொட்டையில் கைவைத்து மறைத்துக் கொண்டார்! பாஸ்டன்பாலா இரவே பாஸ்டன் கிளம்பவேண்டி இருப்பதால் அனைவரிடமும் விடை பெற்றார்.

மகரிஷியை பார்த்தாயிற்று வாருங்கள் மகிரிஷி தீர்த்தம் குடிக்க என்று சிபியார் வேண்டுகோள் வைக்க! அதற்காகத் தானே காத்திருந்தோம் என்று பார்போற்றும் பதிவர்கள் அடுத்து சென்றது பார் நோக்கி!

பதிவர்கள் கிடைத்த வாகனத்தில் தொற்றிக் கொள்ள ஓகையாரின் கார் எங்களுக்குக் கிடைத்தது! காரின் முன்னிருக்கையில் ஓகை, வரவணைசெந்தில், பின்னிருக்கைகளில் இடதுபுறம் சிபி, வலதுபுறம் ஓசைசெல்லா நடுவில் நான்! கார் சென்னை போக்குவதத்தில் போதை(?)யில் போவதுபோல் மிதந்து சென்றது,

காரில் செல்லும் போது நடந்த உரையாடல்,

வரவணை:-செல்லா, உங்களின் பதிவுகளைப் பெண்கள் அதிகம் படிக்கின்றனர்,(இது இவருக்கு எப்படித் தெரியும்?), நன்றாக இருக்கின்றதாம்,என் நண்பர்(பெண் நண்பியாக இருக்கலாம்) செல்லமாக உங்கள் தலையில் குட்டச் சொன்னார் என்றார்(பாலபாரதி நமது நண்பர் வரவணையின் குட்டை உடைக்கவும், இல்லையேல் உம்ம மண்டை உடையும்).

சிபி:- ஓகை தாங்கள் பேராசிரியரா?
ஓகை:- இல்லை! ஏன்?
சிபி:-தங்களின் ஒருபதிவில்,பதிவில் உடன்பாடில்லை என்றும் எதிர்மறையாகவும் பின்னூட்டமிட்டிருந்தேன், அதற்கு ஒருபதிவர், அவர்(ஓகை)பேராசிரியர் போன்று தோன்றுகிறது,கவனம் என்று கூறியிருந்தார்,அதான் கேட்டேன்.
ஓசை செல்லா: ஏன் ஓகை பேராசிரியராக இருந்தால் எதிர்மரைப் பின்னூட்டம் போடக் கூடாதா? யாருடைய பதிவில் நமக்கு உடன்பாடில்லையோ அதில் எதிர்த்து பின்னூடமிடுவது தவறில்லை,அது ஓகையாக இருந்தாலும் விதிவிலக்கில்லை!

(நாங்கள் சென்றது ஓகையின் காரில்!)

பின் நான் சிபியிடன் இந்த எலிக்குட்டி சோதனை என்றால் என்ன? என்றேன்.அதற்கு அவர் அதைப் பற்றி சிறிது விளக்கினார், பின் எலிக்குட்டி பற்றி திரு.டோண்டு அவர்களுக்குத்தான் நன்றாக தெரியும், நம்பர் தருகிறேன் பேசுறியா? என்றார். நான் உடனே, எலிவாலைப் பற்றிக் கேட்டால் நீர் புலிவாலை புடிக்கச் செல்லுகின்றீரே என்றேன்.(டோண்டு கோச்சுக்காதீங்க சும்மா டமாசு!)

இப்படியாக ஓகையின் கார் ஒரு பாரின் முன் நின்றது. அங்கு முன்னமே குடிமகன்களால் நிரம்பிவழிய, மற்றவர்கள் எங்கிருக்கின்றார்கள் என்று தெரியாத நிலையில் (நம்மை விட்டு போயிட்டாங்களோனு வருத்தம் எனக்கு) தருமிக்கு கைத்தொலைபேசினார் வரவணை, பின் "ஓகையின்"கார் EAGLE பார் நோக்கி பறந்தது! ஓகையின் வீடு அருகிலேயே இருப்பதால் காரை வீட்டிலேயே பார்க் செய்துவிட்டு வந்து விடுவதாக அப்"போதை"க்கு எங்களை EAGLE-ன் முன் இறக்கிவிட்டுச் சென்றார்,அங்கு நமது பதிவர்கள் காத்திருந்தனர்,அங்கும் தரைத்தளம் நிரம்பியிருந்தது! எனவே எங்களை அடுத்த(இரண்டாவது) தளத்திற்க்கு போகச் சொன்னார்கள்!(சந்திப்பில் பதிவுகளை அடுத்த தளத்திற்கு கொண்டுசெல்லவேண்டுமென்ற கேரிக்கை நினைவில் வந்துபோனது! பதிவு போகாவிட்டால் என்ன,பதிவர்களாவது போவோம்!)படியில் ஏறுவது சிரமமாக இருந்தது உடனே ஒரு அனானி கமெண்டு:- ஹிம்!இன்னும் தண்ணீயே அடிக்கலை,அதுக்குள்ள தலை சுத்துதே என்று!

படியில் ஏறும் போது கருப்புநிற தேனீர்ச்சட்டை அணிந்திருந்த இளைஞர் தருமி என்னிடம் எங்கிருந்து வருகிறேன், தொழில் பற்றி விசாரித்தார்.சுதந்திரமாக விவாதிப்பதற்கு ஏற்றாற்போல் இரண்டாவது தளத்தில் வேறு யாருமில்லை! வட்டமாக அமர்ந்தோம்!நான் , எனது இருபுறமும் சிபி மற்றும் "7அப் புகழ் "லக்கி, ஏனையோர் ரோஜா வசந்த்,ஓகை, ஓசை செல்லா,சிரில்,மற்றும் பெயர் மறந்த இருவர். மற்றவர்கள் எல்லாம் ஹாட்டாக அடிக்க என்னுடன் சேர்ந்து பியர் அடித்த பியரர் திரு.ரோசவசந்த், சிக்கன், மட்டன், மீன் மற்றும் சில வெஜிடேரியன் ஐட்டங்களும் வந்தன, சிறிது நேரத்தில் களை கட்டியது அந்தத் தளம்,

ஆரம்பம் மங்களகரமாக இருக்கவேண்டும் என்பதாலோ என்னவோ பேச்சு சிம்ரன் ஆப்பக்கடை, நமீதா ரசிகர் மன்றம் என்று போனது, சிபி உடனே தருமியிடன் உங்களுக்கும் இவர்கள் தானா? என்று வம்பிழுத்தார்.அதற்கு தருமி இவர்களில்லை....... என்று இழுத்து சிரித்தார், பின்ன யாரு ? என்று கேட்டதற்கு, அசின் தான் தனக்குப் பிடிக்கும் என்று தனது இளமையை நிருபித்தார்.சிறிது நேரத்தில் இரண்டாவது தளம் விவாதக் களம் ஆனது.சீரியஸான விவாதங்கள், இங்கும் நாகரீகமாகவே!

லக்கி தண்ணீ அடிக்காததால் நான்-வெஜ் அவரிடமிருந்து தள்ளியே இருந்ததை மற்றவர்கள் "தள்ளி"க் கொண்டிருந்தனர் , நான் சில ஃபீஸ்களை எடுத்துக் கொடுத்தேன், அவ்வளவு நேரம் சீராக இருந்த சிபியார் ஒரு லார்ஜ் போனதும் சேஷ்டைகளை ஆரம்பித்தார். அதாவது ஒருகாலத்தில் தான் புறாவிற்கு கறி கொடுத்ததாகவும்,எனவே தனக்கு தற்பொழுது புறாவின் கறி வேண்டுமென்றும் "பறக்க" ஆரம்பிததார். அவரை சமாதானம்"படுத்த" சிறிது நேரமானது! சிபி எத்தனை சிகரெட் அடித்தார் என்ற கணக்கெல்லம் நமக்கெதுக்கு அதை மறக்கும்படியும் சொல்லிவிட்டார்.கையில் வைத்திருந்த ஒரு முழு பாக்கெட் காலிபண்ணிவிட்டு அடுத்த பாக்கெட் ஆர்டர் பண்ணியது மட்டுமே நினைவில். பதிவர்களின் பேச்சு இடஒதுக்கீடு,ஆரிய-திராவிட ஆத்திக-நாத்திகம் பக்கம் போனது, நானும் சிபியும் இரண்டுபக்கமும் கலாய்த்தல் கமெண்டுகள் மட்டும் போட்டு விட்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தோம்! அருகில் இருந்த லக்கியாரை திடீரென காணவில்லை! எங்கே?என்று பார்த்தால் ஓகைக்கும்,ஓசைசெல்லாவுக்கும் நடுவில் போய் கன்னத்தில் கை வைத்தபடி அவர்களிருவரின் விவாதங்களை சீரியசாக கவனித்துக் கொண்டும் கலந்துகொண்டும் இருந்தார்!

சிறில் என்னிடம் நாகர்கோவிலில் 2 வருடமாக இருகின்றீர்கள் எங்க ஊர் எப்படி என்றார்? நான் நல்லதா நாலு வார்த்தை சொல்லி இருக்கலாம்,அதை விட்டுட்டு கன்யாகுமரி மாவட்டத்தில் பேசப்படும் ஆபாசவார்த்தைகள் குறித்து பேசினேன், அதிலும் குறிப்பாக கடல்புறங்களில் மக்கள் அதிகப்படியாக நாம் சொல்லத் தயங்கும் வார்த்தைகளை வீட்டில் அம்மா, சகோதரி இருந்தால் கூட சிறிதும் கூச்சமின்றி பேசுகின்றனர் என்று எனது சொந்த அனுபவத்தைச் சொன்னேன்! தருமி கவனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தார், சிறிலின் முகம் களையிழந்ததுபோல் தோன்றியதும் எனக்கு வருத்தமாக இருந்தது,உடனே ஊரில் நல்ல விசயங்களையும் சொல்லி சமாதானப்பட்டுக் கொண்டோம்! உடனே லக்கி சென்னையில் பேசப்படும் அந்த மூன்றெழுத்து வார்த்தைப் பற்றியும் மற்றொருவர் மதுரைப் பகுதியில் பேசப்படும் வார்த்தை பற்றியும் பேசினார்கள் இறுதியில்,அப்படிப் பேசுவது அவர்களுக்குத் தவறாகக்தெரியாது என்றும் அது அவர்களின் வட்டார வழக்கு என்றும் பேசி ஒருவழியாக முடிக்கப்பட்டது!

பின் சரியாக 8:45 மணிக்கு என்னை அழைத்துச் செல்லவந்த எனது தம்பி பாரின் கீழ் வந்து கைத்தொலைபேசியில் அழைத்தார், நான் உடனே அனைவரிடமும் விடைபெற்றுக் கிளம்பினேன்,சிறில் கூட, இருங்க சரவணன், பேச்சுலர் தானே இருக்கலாம் தானே, என்று வற்புறுத்தினார்.அனைவரும் "பாதியில்" இருக்கும்போது நான் நடுவில் கிளம்புவதால் பணம் எப்படிக் கொடுப்பது என்று சங்கடம் எனக்கு, எனது நிலைமையை உணர்ந்த சிபி, நீங்கள் செல்லுங்கள் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம் என்றார் வாயில் சிகரெட் வைத்தபடி. என்னுடன் நண்பர் லக்கியும் வந்தார்,பின் லக்கி தன் பைக்கில் கிளம்ப நான் கடைசியாக அவரின் கன்னங்களைப் பிடித்து செல்ல முத்தம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டு என் தம்பியின் பைக்கில் நானும் கிளம்பினேன்!இப்படியாக எனது சென்னை பதிவர்களின் சந்திப்பு சந்தோசமாகவும், மன நிறைவுடன் முடிவுற்றது!


அன்புடன்...
சரவணன்.

Thursday, May 03, 2007

சென்னை வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பில் விடுபட்டவை - சுவாரஸ்யத்துடன்...

சென்னையில் பதிவர் சந்திப்பு 22ஆம் தேதி என்றாலும் நான் 20 ஆம் தேதியே சென்னைக்கு வந்துவிட்டேன்!இந்த சென்னைபயணத்தின் முக்கியக் காரணம் பதிவர்கள் சந்திப்பே! என்வே அந்த 22ஆம் தேதிக்காக காத்திருந்தேன்,

22ஆம் தேதியன்று நானும் எனது தம்பியும் சரியாக 2:50 க்கு நடேசன் பார்க்கில் நுழைந்தோம்!முன்னமே வலைப்பதிவர்கள் பற்றி பல பில்டப்கள் கொடுத்திருந்தேன்,அங்கே உள்ளே இருந்த மண்டபத்தில் சுமார் 25 பேர் குழுமி இருந்ததை பார்த்துவிட்டு இது தான் வலைப்பதிவர்கள் கூட்டம் என்று பெருமையடித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு இளைஞனும் யுவதியும் நெருக்கமாக நடந்து வந்தனர்.எங்களைக் கடந்த பின்னும் அவர்களிடையே கொஞ்சல் அதிகமாக இருந்தது ,அவர்களிருவரும் நேராக அந்த மண்டபத்திற்குச் சென்றனர், இதைக் கண்ட என் தம்பி என்னை கேவலமான ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு, உண்மைய சொல்லு பதிவர்கள் சந்திப்பு தானா?இல்லை வேற எதாவதா என்று இழுழுழுத்தான்?

ஐய்யயோ! இதென்ன புது வம்பு என்று நினைத்து விட்டு மா.சிக்கு கைத்தொலைபேசினேன் , அனைவரும் மண்டத்தில் அருகில் புல்வெளியில் அமர்ந்திருப்பதாக கூறினார், நான் பதிவர்களுடன் சென்று உட்கார்ந்ததும் என் தம்பி கிளம்பிவிட்டான்(சில பெரிய பதிவர்களை பார்த்ததும் தான், என்னை நம்பி பார்க்கில் விட்டு விட்டுச் சென்றான்) அங்கு சென்று மாசியிடம் வணக்கத்தை தெரிவித்துவிட்டு மற்ற பதிவர்களை முதல்முறையாக பார்ப்பதால் யார் "எது"(பதிவு) என்று தெரியாமல் பொத்தாம் பொதுவாக சிரித்து வைத்தேன்! அருகில் ஒரு குரல் "வாயா மாப்ள உக்காருயா!" என்று பார்த்தால், அது மொட்டை! அது பாலபாரதி என்று புரிந்து கொள்ள எனக்கு அதிகநேரம் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை! "அட சும்ம உக்காரு வெயிள்ள கருத்துட மாட்ட மாப்ள" என்று உரிமையுடன் பே(ஏ)சினார் எங்க ஊர்க்காரர்( பாலபாரதி ராமேஸ்வரம் நான் பரமக்குடி இருவரும் வளமையான(??!) இராமநாதபுரம் மாவட்டதை சேர்ந்தவர்கள்). கூட்டம் ஆரம்பிக்கும் முன் சும்மா பேசிக்கொண்டிருந்தனர் அப்பொழுது பேசிய டாப்பிக் - சட்டா"அம்பி".

சரியாக 3 மணிக்கு சாகரன் நினைவு மலர் வெளியீட்டுடன்,அவருக்கு மவுன அஞ்சலி செலுத்திவிட்டு கூட்டம் ஆரம்பமானது.அப்பொழுது பதிவர்களின் எண்ணிக்கை 24 ஐ எட்டி இருந்தது ,நேரம் ஆக ஆக வந்த பதிவர்களின் எண்ணிக்கை 40 ஆனது, என்ன பேசினார்கள் என்பதை பல பதிவர்கள் எழுதி விட்டார்கள்! வெளி நாட்டிலிருந்து அபி அப்பா முதலில் தொலைபேசினார் பலரிடமும் பேசினார்(சித்தப்பு நம்மளை மறந்துட்டீயல்ல! இருங்க அபி பாப்பாகிட்ட சொல்லி உம்மை என்ன பண்ணுறேன்னு). சிறிது நேரத்தில் எனக்கு பிடித்த பதிவர்களில் ஒருவரான கோவியார் தொலைபேசினார் என்னுடனும் பேசவேண்டுமென்று பலமுறை நினைத்ததாகவும் இப்பொழுதே முடிந்தது என்றார், நானும் சந்தோஷப்பட்டேன்!

சிறிது நேரத்தில் ஓசை செல்லா என் அருகில் வந்து உக்கார்ந்தார், இங்கு ஒரு விசயம் சொல்ல வேண்டும் மதியம் 1 மணிக்கு நான் டி.நகர் - ரங்கநாதன் தெருவில் தம்பியுடன் பர்ச்சேஸ் பண்ணீக் கொண்டிருக்கும் போது அந்தக் கூட்டத்தில் செல்லாவை பார்த்தேன், அவரின் புகைப்படத்தை முன்னமே பார்த்திருந்ததால் எளிதில் அடையாளம் காண முடிந்திருந்தது, கையில் ஒரு குழந்தையுடன் குடும்பத்துடன் சென்று கொண்டிருந்தார், சரி அவருக்குத் தெரியாமல் அவரை புகைப்படமெடுத்து அவருக்கு ஷாக் ட்ரீட்மெண்டாக பதிவிடலாம் என்ற ஒரு ஆசை கூட வந்தது, கையிலிருந்த கேமராவும் துறு துறுத்தது, ஆனால் இருந்த கூட்ட நெருக்கடியில் அது சாத்தியப்படவில்லை, நான் யோசிப்பதற்க்குள் அவர் வேறு இடத்திற்கு சென்று விட்டார் அத்துடன் எனது "ஆப்பரேஷன் செல்லா"வை விட்டுவிட்டடேன்!, இந்த நிகழ்வை செல்லாவிடம் கூறியதும் நல்ல வேளை சரவணன் நீங்கள் அப்படிச் செய்யவில்லை! ஏனென்றால் அது தனது நண்பனின் குடும்பம் என்றார், "சென்னையில் செல்லா-குடும்பத்துடன் "என்று நீங்கள் பதிவிட்டிருந்தால் என் வீட்டில் பிரச்சனை தான் என்று சிரித்தார்.பின் செல்லா பேசும் போது புரவுஸிங் சென்டர்களில் முக்கிய உரல்களை பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து ஒட்டி இருப்பதாகவும் அவை, தமிழ்மணம், தேன் கூடு மற்றும் சற்றுமுன் என்று கூறும் போது, சற்றுமுன் நிறுவிய சிரிலின் முகத்தில் 1008 வாட்ஸ் பல்பு!

மக்கள் டீவியிலிருந்தும் , குங்குமம் பத்திரிக்கையிலிருந்தும் வந்திருந்தனர். பொன்ஸ் அக்கா வந்ததும் அட்டனென்ஸ் எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு முதல் பெயரான உங்கள் நண்பனைப் பார்த்துவிட்டு அருகிலிருந்தவரிடன் சரவணன் யார்? என்று விசாரித்தது என் காதில் விழவே நானாகவே , அது நான் தான் என்றேன்,அவர் புன்னகைத்தார்.என் அருகில் சிபி, யார் என்ன பேசினாலும் எங்களுக்கு மட்டுமே கேட்பதுபோல் கலாய்த்தல் கமெண்டுகள், மற்றொருவர் நவீன் பிரகாஷ் தன் கவிதைக்களுக்கு கரு தேடும் முயற்சியில் தீவிரமாக(??!) வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஜிராவிற்கு அவசர அழைப்பு வரவும் உடனே கிளம்பினார், எனதருகில் வந்து கை குழுக்கி விட்டு" உங்கள் நண்பன்" என்று சொன்னதும் உங்களின் பதிவுகள் அனைத்தும் நினைவில் வந்து போனது சரவணன் தொடர்ந்து நல்ல பல பதிவுகள் எழுதுங்கள், என்று என் தலையில் பனங்காயை வைத்தார்! அவருடன் நிறைய உரையாடவேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன், உடனே கிளம்பியது எனக்கு ஏமற்றமே!

பதிவுகளில் நடப்பதுபோன்று அங்கும் அனைத்துவிதமான விவாதங்களும் வந்தன , ஆனால் நாகரீகமான முறையில்,லக்கியாரைப் முன்னமே ஒருமுறை இட்லிவடையாரின் பதிவில் இட்ட படத்தில் பார்த்திருந்ததால் அடையாளம் காண சிரமமாகவில்லை!என் அருகில் வந்த லக்கியிடம் உங்களை எளிதில் அடையாளம் கண்டுகொண்டேன் என்றேன். எப்படி? என்றார், உங்களின் உடன்பிறப்பு உடையைப் பார்த்துத்தான் என்றேன் சிரித்தார்.(கருப்பு சிகப்பு நிற உடையணிந்திருந்தார்). ஒரு பதிவர் அனைவரிடமும் வந்து ,சென்றுவருவதாக கூறினார், என்னிடமும் கூறிச்சென்றார், பின் கேட்டதற்கு அவர் வடுவூர்குமார் என்றார்கள் அவரிடம் லினக்ஸ் பற்றி சில விசயங்கள் கேட்களாம் என்றிருந்தேன் , அவரிடமும் உரையாடமுடியாமை எனக்கு மீண்டும் ஏமாற்றமே!

ஒருமணி நேரத்திற்க்குப் பின் தனித்தனியாக பிரிந்து சென்றனர் தம் அடிப்பதற்கு! பாஸ்டன் பாலா ஒருகுழுவுடன் திடீரென தீர்த்த(??)யாத்திரைக்கு கிளம்பிவிட்டார்.பொன்ஸ் அக்கா அனைவருக்கும் தட்டைமுருக்கு கொடுத்தார்,பின் நான், சிபி மற்றும் நவீன் மூவரும் வெளியிலிருக்கும் கடைக்குச் செல்ல அங்கு சிபி "மட்டும்" தம் அடித்தார். அப்பொழுது எதிபுறத்தில் இராமகி ஐயா அவர்கள் தமது வாகனத்திற்காக காத்திருப்பதைப் பார்த்திவிட்டு நான் மற்ற இருவரிடமும் அனுமதி பெற்று அவரிடம் சென்று சிறிதுநேரம் பேசினேன், தமிழ்பற்றிய அவரின் பதிவுகளையும் சமீபத்திய சுடர்பதிவில் இடம் பெற்றிருந்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களையும் நினைவு கூர்ந்தேன், மகிழ்ந்தார், அவரும் எனது கிராமம் பற்றிய பதிவைப் பற்றிச் சொன்னார்.அவர் கிளம்ப நாங்கள் மூவரும் மீண்டும் பார்க்கின் உள்ளே வந்தோம்!, பதிவர்கள் அனைவரும் தனித்தனிக் குழுவாக நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தனர் , தோராயமாக ஒரு 10 குழு அங்கு நின்றிருக்கும்!

பின்னர், வாருங்கள் தேனீர் சாப்பிட என்று பாலபாரதி அழைக்க , அனைவரும் பார்க்கிலிருந்து வெளியேறினோம்!


அடுத்த(நிறைவுப்)பகுதியில்....

* தேனீர் சாப்பிடும் போது பாகச மகளிரணியால் பாலாவிற்க்கு எதிராக நடந்த சதி!

* பார் நோக்கி சென்ற பார்புகழும் பதிவர்கள்

* புறாக்கறி கேட்ட சிபியாரின் லொள்ளூ

மற்றும் சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களுடன்........

இரண்டாவது(நிறைவுப்)பகுதிக்கு .இங்கே கிளிக்கவும்


அன்புடன்...
சரவணன்.

போக்குவரத்து நெரிசலில் நான்!




எல்லோரும் ஓடுகின்றனர்!வேறு வேறு திசைகளில்
ஓவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருவிதமான தேடல்!
நேற்று என் அருகில் ஓடியவர்,இன்று எதிர்திசையில்

ஒவ்வொரு முகமாக கூர்ந்து பார்கிறேன்,
அனைத்துமே நன்கு பரிச்சயமான முகங்களே!
ஆனால் எங்கும் தென்படவில்லை எனது மூர்க்க முகம்!

நிம்மதியாய் புரண்டு படுக்கின்றேன்!
ஆம்!கனவுகளில் மட்டுமே சாத்தியப்படும்!
பிறநேரங்களில் அந்த கூட்ட நெரிசலில்
காணாமல் போகும் ஒரு சாமானியன்!

மீண்டும் ஓட்டம் ஆரம்பமாகின்றது!

அன்புடன்...
சரவணன்.

Monday, April 16, 2007

நாகர்கோவில் வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பில் நிகழ்ந்தவை...

நான் வலைப்பதிவு உலகிற்கு வந்து சில ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தாலும் சக பதிவர்களை சந்திப்பது இதுவே முதன்முறை! (தேவுடனும்,செந்தழல் ரவியுடனும் மட்டுமே தொலைப்பேசியுள்ளேன்)மதியம் 1 மணிக்கு வருவதாக இருந்த சிறில் 2:45க்கு வந்ததால் சந்திப்பு சிறிது தாமதமாகவே தொடங்கியது.(சிறில் தமிழ் நாட்டுக்கு வந்துட்டீகல்ல இப்படித்தான் இருக்கனும்):))

நான் "எனது" கருப்புக் குதிரை பல்சரில் (இளா!இங்கு நான் எனது என்பது ஆணவம் அல்ல, தன்னிலை விளக்கம்:))))அங்கு சென்றபோது அங்கிருந்தவர்கள் இருவர், ஒருவர்(ஒன்றிரண்டு வெள்ளை முடிகள்,கருப்புவெள்ளை கட்டம் போட்ட இரண்டுபாக்கெட் சட்டை,இனிஷியலுடன் கூடிய மோதிரம்,பெரிய டயல் உள்ள கைக்கடிகாரம் , ஜீன்ஸ், காலில் நைக்- அமெரிக்க ரிட்டன் போல் இருந்தவர் திரு.சிறில் அலெக்ஸ் அவர்கள்.மற்றொருவர் எளிமையின் வடிவம்,இந்த மண்ணின் மைந்தர் திரு.மா.சிவக்குமார் அவர்கள்,

அறிமுகம் முடிந்து அருகில் இருக்கும் டீக்கடையில் டீ குடித்துக் கொண்டே தற்பொழுதைய பதிவுகளைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.எனது எழுத்துக்கள் பற்றிக் கேட்டார்கள்,நான் விவாத மற்றும் சீரியஸ் பதிவுகளில் அவ்வளவாக வருவதிலை ஆனால் அனைத்து வித பதிவுகளை படிப்பேன் என்றும் முதல் சாய்ஸ் நகைச்சுவையுடன் கூடிய பதிவுகள் தான் என்றும் கூறினேன்.பின் சிறில் தானும் நகைச்சுவை பதிவு எழுதுவேன் என்றும் ஆனால் யாரும் அழைக்கவில்லை என்றும் வருத்தப் பட்டார், வருத்தமில்லா வாலிபர் சங்கமே இதோ ஒரு நல்லவரு சிக்கி இருக்காரு ஃபிரியா இருந்தீங்கன்னா சொல்லுங்க வரும்போது சங்கத்துக்கு கூட்டிக்கொண்டு வருகிறேன்!

சிறிது நேரத்தில் திரு.அரவிந்தன் நீலகண்டன் வந்து கலந்துகொண்டார், பின் மூவரும் திரு.குமரிமைந்தன் என்னும் மூத்தப் பதிவரை சந்திக்க சென்றோம். அங்கு அவர் நண்பருடன் இருந்தார். திரு.குமரிமைந்தன் பார்ப்பதற்க்கு நமது சக பதிவர் ஐயா திரு.ஞானவெட்டியானை நினைவுப்படுத்தக் கூடிய தோற்றம் அதே கம்பீர(பயமுறுத்த கூடிய) மீசை!:)))

அதன் பின் தான் ஆரம்பித்தது வி-வாதம், என்னன்னவோ பேசினார்கள் குமரிக்கண்டம் - லெமூரியா- வங்கதேச நிலப்பரப்பு - அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் - கம்யூனிஸ்ட் - அமெரிக்க ஆப்பிரிக்க நிற வேற்றுமைக் காரணங்கள் - ரஷ்யா - லெனின் - ஹிட்லர் -(சிறில் 5 முறை கைக்கடிகாரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு நெளிந்துகொண்டிருந்தார்,அவ்வப்போது எனக்கு சில சினேகப் புன்னகைகள்) ஜெர்மனிய மொழி - ஆரிய திராவிட விவாதம் -ஆயக்கலைகள் 64 - பாதரசத்திலிருந்து தங்கம் - உலகஷேர்மார்க்கெட்டில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு - பெரியார் - ராஜாஜி - தமிழக அரசியல் - (அவ்வ்வ்வ்வ்--- இது நான் தானுங்க!இப்படி சிக்கீட்டியே சரவணா), ஒரே ஆறுதல் வலைப்பதிவின் தற்பொழுதைய நிலை பற்றி பேசவில்லை, திரு.குமரிமைந்தன் அவர்கள் பதிவுகளை படித்து பல நாட்கள் ஆகிவிட்டதாம். உண்ணையாகவே ஒரு நல்ல விவாதம் தான் ஆனால் என்னால் தான் அனைத்து விசயங்களையும் உள்வாங்கிக் கொள்ள சிரமமாக இருந்தது.வெளியில் நல்ல மழை, சென்றால் நனைந்துவிடுவேன் வேறு வழியின்றி விவாதம் நடக்கும் போது நான் ஒரு ஈ போல அமைதியாக இருந்தேன் ஏனென்றால் அனைவரும் இரும்பு அடித்துக் கொண்டிருந்தனர், விவாதத்தின் நடுவில் சிறில் அவர்கள் என்னிடம் " நாங்க சீரியஸா பேசிக்கிட்டு இருக்கிறோம் நீங்க இதை வச்சு காமெடியா எப்படி எழுதுவதுனு யோசிக்கிறீங்களா என்றார்).

விவாதம் மிகவும் சீரியசாக போய்க்கொண்டிருந்தது பின், சிறில் தான் குமரிமைந்தனிடமிருந்து மாசியையும் அரவிந்தனையும் வழுக்கட்டாயமாக அழைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தார்( நான் அதற்கு முன்பாகவே பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்துவிட்டேன்:))).பின் நாங்கள் சென்ற இடம் SLB பள்ளி வளாகம், எனக்கு மகிழ்ச்சியே( ஹி ஹி .. இங்கு தானே பெண்கள் மாலைநேரத்தில் வாக்கிங் வருவார்கள்).அப்பொழுது சகபதிவர் வல்லிசிம்ஹனிடமிருந்து மாசி அவர்களுக்கு அழைப்பு வந்தது புத்தாண்டு வாழ்த்துக்களுக்கு!

அங்கு சென்றதும் விவாதம் மீண்டும் ஆரம்பமானது தற்பொழுது களத்தில் அரவிந்தன் - சிறில். என் அருகில் சக "ஈ" மாசி அவர்கள்,அவர்களிருவரின் விவாதங்கள் நாகரீகமான் முறையிலேயே இருந்தது. சிறிலுக்கு அவரின் சகோதரியிடமிருந்து ஃபோன் வர, மீண்டும் சென்னையில் சந்திக்கலாம், கண்டிப்பாக வரவும் என்று அழைப்புவிடுத்து விட்டு விடைபெற்றர்.பின் நாங்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தோம் , காமெடி பதிவுகள் எழுதுவதற்கு போதிய சென்ஸ் இல்லை என்று அரவிந்தன் வருத்தப் பட்டார்( யாருக்குத்தான் இங்கு கிலோக்கணக்கில் இருக்குது?)அவர்களிருவரும் காந்தீயம்,RSS பற்றி பேசினர்.மாசி அவர்கள் ஒரு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் கதையை சொல்ல அதற்கு மாற்றுக் கருத்துடைய கதையை அரவிந்தன் சொன்னார் அதே ராமகிருஷ்ணரிடமிருந்து!
(ரெம்ப பெரிய மக்கள்களை சந்திக்கப் போற சைலண்டாவே இருனு சொன்ன புலிபாண்டி சிவா எங்கேயா உன் காலு(புலிக் கால் சூப்பு வைக்க அல்ல))

சிறுது நேரத்தில் அரவிந்தனும் சென்றுவிட நானும் மா.சிவக்குமார் மட்டுமே அங்கிருந்தோம்.பதிவுகள் பற்றிப் பல விசயங்கள் போசினோம். கிரீமி லேயரின் சமீபத்திய பதிவுகள், மகேந்திரனின் நறுக் தலைப்புகள், பொன்ஸின் fountain - head-ayn-rand, திரும்பிப் பார்க்கும் சூரியன் திரு.ஜோசப், சங்கத்து பதிவுகள், மை ஃபிரண்ட்ன் முதல் பின்னூட்டம்,அமுக,vsk அவர்களின் லப்டப்,vsk விற்கும் கோவியாருக்கும் உள்ள நட்பு,சிபியின் லொள்ளு,வெட்டியின் கொல்ட்டி,கொத்ஸ்ன் பின்னூட்டம்,துளசி டீச்சர், உஷா,வாத்தியாரின் வகுப்பறை,அபிஅப்பா கண்மனி போன்ற புதிய பதிவர்கள்,பாஸ்டன் பாலாவின் படிக்கும் திறன்,பாலபாரதி,டோண்டு,ரவியின் வேலைவாய்ப்பு பதிவு,லக்கியாரின் உடன்பிறப்பு பதிவுகள்,மற்றும் பல...

பின் இருவரும் நாகராஜ கோவில் சென்று (கடைசிவரை சாமி கும்பிடவில்லை)அங்கும் பேசினோம், ஒரு சகோதரன் போல என்னிடம் அன்பாகவும் என் கம்பெனி பற்றியும் அதை எப்படி மேம்படுத்துவது என்பது பற்றியும் எனக்கு அறிவுரைகள் சொன்னார். நன்றி திரு. மாசி அண்ணன் அவர்களே. பின் அவரின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார் அங்கேயே இரவு உணவு. ரெம்ப நாள் கழித்து வீட்டுச் சாப்பாடு சாப்பிட்ட திருப்தி!அப்பா, அம்மா இருவரும் என்னை மிகவும் பாசமுடன் நடத்தினர். எனக்கே ஆச்சர்யம் முதன் முறை சந்திக்கும் ஒரு பதிவரின் அன்பு என்னை நெகிழ வைத்தது. (என்ன ஒரு கவலை வழக்கமான சனிக்கிழமைகாய்ச்சல்(saturday fever) டானிக் குடிக்க முடியவில்லை!)இவ்வாறாக என் முதல் பதிவர்கள் சந்திப்பு இனிதே முடிவுற்றது.


அன்புடன்...
சரவணன்.

Saturday, April 14, 2007

வலைப்பதிவர் சந்திப்பு - நாகர்கோவிலில்.

அன்பு வலைப்பதிவர்களுக்கு!
"சற்றுமுன்" திரு.சிறிலலெக்ஸ் அவர்கள் கைத்தொலைப்பேசியில் தொடர்புகொண்டு தற்பொழுது நாகர்கோவில் வந்திருப்பதாகவும், திரு.மா.சிவக்குமார் அவர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு வருவதாகவும் மதியம் 1 மணியளவில் கலெக்டர் அலுவலகம் முன்(எப்போதும் இங்கு போராட்டங்கள் மட்டுமே நடக்கும்) சந்திப்பு நடத்தலாம் என்றும் தெரிவித்தார். நேரம் மிகவும் குறைவாக இருக்கின்றது! நாகர்கோவில் மற்றும் அதன் அருகில் இருக்கும் நண்பர்கள் சந்திப்பில் கலந்துகொள்ள வேண்டி இந்தப் பதிவு.

தொடர்புகொள்ள: சிறில் அலெக்ஸ் - (9444846025)



அன்புடன்...
சரவணன்.

Monday, March 26, 2007

கிரிக்கெட் வீரர்களின் ரகசியத் திட்டம் - ஆதாரத்துடன் .

இந்திய கிரிக்கெட் அணி வீரர்கள் பீதியின் உச்சத்தில் இருக்கின்றனர், ஊருக்குப் போனா எப்படியும் ஊருகா தான் என்பது அவர்களுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. வேறு என்ன பண்ணுறதுனு எல்லோரும் குண்டக்க மண்டக்க யோசிச்சு, மாறு வேசம் கட்டிப்போகலாம்னு ஐடியா போட்டிருக்கானுக, (சச்சின்: ஹிம்.. காலைல காய்கறி வாங்கப் போனதையே லக்கிகிட்ட போட்டுக் குடுத்துட்டானுக!)

இருந்தாலும் இந்தியா வந்ததும் என்ன மாதிரி வேசம் கட்டுறதுனு, ஒரு ஃபோட்டோ செஷன் வச்சிருந்தானுக , அதை அப்படியே அபேஸ் பண்ணி உங்களுக்கு படம் காட்டுறேன்.
மக்களே இங்கின கீழ இருக்கிற படங்களில் உள்ள மாதிரி எங்காவது பார்த்தீங்ன்னா, என்ன? ஏதுனு விசாரிக்காமா ஒரு சிக்சரும் , ஒரு ஃபோரும் போட்டு சாத்திடுங்க,



(இதுக்குத் தான் 5ம், 10- மா அடிச்சிட்டு அவசரமா வந்தியாக்கும் )




(ஹிம்.. ஒரு காலத்துல இங்கிலாந்துக் காரங்கிட்டயே சட்டைய கலட்டிச் சுத்துன, இன்னைக்கி உன் நிலைமை இப்படியா ஆகனும்)




(என்னத்தை சொல்ல? வீரு இப்போத்தாம்யா நீ பீரு ஊத்திக் கொடுக்குற ஆள் மாதிரி இருக்கிற)




(சச்சின் கிரிக்கெட்ல கலக்கினதைவிட இப்பத் தான் நல்லா கலக்குறீங்க!)




(உன் நிலைலை ரெம்ப பரிதாபமா இருக்கும் போலயே? ஆனா இப்போவும் சுவரு தானா?)


(டேய் பலக்கடப் பாண்டி, வியாபாரம்லாம் எப்படி? நல்லா "ஓடு"தா?)


(ஆடுரா ராமா, ஆடுரா ராம, தோனி! நீ கிரிக்கெட் விட்டு ஓடுரா ராமா, ஓடுரா ராமா)




(கிரிக்கெட் ஆடுரானா புள்ளைக பின்னாடி சுத்துற? அவ பேரு என்ன?இஷா செர்வானியா குர்வானியா அவளுக்கு வச்சிவிடு போ.., ஜாகிர் பரவாயில்ல கொஞ்சம் ஆடினான்)





(ஹிம், எப்போபாரு காய்சல் கண்டவன் மாதிரித் திரியிறது! மொதல்ல இதை நீ தின்னுட்டு வா அப்புறம் நாங்க வாங்கறோம்)




(பாவம் உன் நிலைமை, கூப்பிட்டு போய் அறிவிக்கப் படாத ஃபோட்டொகிராஃபர் மாதிரி ஆயிட்டியே,)



அன்புடன்...
சரவணன்

Wednesday, March 21, 2007

பார்த்தேன் ரசித்தேன் - கல்லூரி கலாட்டா

கடந்த திங்கள் கிழமை உகாதியா? யுகாதியா? அன்னைக்கு சரி ஆந்திராவில் இருக்குற நம்ம பயலுக்கு ஃபோன் பண்ணி வாழ்த்துச் சொல்லலாமேனு பண்ணீனா அவன் என்னடான்னா, மாப்பு ஆந்திர வருடப் பிறப்புக்கு வாழ்த்தெல்லம் சொல்லுர ஆந்திராப் பசங்க கிட்ட அசிங்கப் பட்டதை மறந்திட்டியானு(நினைவில் வைத்துக் கொள்ளவும் பசங்ககிட்ட மட்டுமே) கேட்டான் , அசிங்கமா? அப்படீனு ஒரு அப்பாவி எக்ஸ்பிரஷன காமிசிட்டு (ஒன்னுனா நினைவில் இருக்கும் நாமக்குத்தான் ஆயிரம் இருக்கே இதுல எதை நியாபகம் வச்சிருக்க முடியும்) இல்லையே மாப்பு, அப்படி எதுவும் நடந்துச்சா? ன்னு கேட்டேன் , அதற்கு அவன் எப்படித்தான் இப்படி சங்கடப் படாம பேசமுடியுது அப்படினு சொல்லீட்டு ஒரு சம்பவத்தை நியாபகப் படுத்திட்டான் ,அன்னைக்கு நான் பட்டதைத் தான் மக்கா உங்ககிட்ட சொல்லப்போறேன்.

(கைப்பூ ஒரு பதிவு எழுதுறதுக்கு முன்னாலா ஒரு பில்டப் கொடுக்கனும்னு சொன்னியே கரிக்கிட்டா ஃபாலோப் பண்ணுரனா?)


நான் கல்லூரியில் படிக்கும்(??!) போது நடந்த சம்பவம் அது, அப்போ என்னுடன் சில"வெட்டி"த் தனமான ஆந்திராப் பசங்களும் ஹாஸ்டலில் தங்கியிருந்தனர், பசங்க தான் வெட்டி, ஆனா பொன்னுக எல்லாம் தங்கக் கட்டி,(டி.ஆரேட அரட்டை அரங்கம் பாக்காதேனா கேட்கமாட்டேங்கிறியே சரவணா) பாக்குரதுக்கு அவங்க ஊர் புகழ் திருப்பதி லட்டு கணக்கா இருப்பாங்க,

சரி அவங்ககிட்ட எதாவது கடலை போடுறதுக்காவது வேணுமேனு அவனுககிட்ட பழக்கம் வச்சிகிட்டேன், என்ன ஒரு கஷ்டம் கொரகம் அவனுகளுக்குத் தமிழ் சுட்டுப் போட்டலும் வராது நமக்கு தலகீழா கட்டிவச்சு அடிச்சாலும் இங்கிலிபீசு வராது, இருந்தாலும் தேவைப் படுமேனு அப்படியே தெரிஞ்ச, குட் நைட், குட் மார்னிங், ஐயம் குண்டலகேசி னு என்னத்தயோ வச்சு ஒப்பேத்திகிட்டு இருந்தேன்,

ஒரு விடுமுறை நாளில் KG காம்ளக்சில் பிரசாந்த் மற்றும் "லூசுக் கதாப்பாத்திரம்"புகழ் லைலா மற்றும் நம்ம ஆப்பக் கடை சிம்மு அக்கா நடிச்ச "பார்த்தேன் ரசித்தேன்" படம் பார்த்து விட்டு ஹாஸ்டலுக்கு வந்தேன்.ஹாஸ்டல் கேட் அருகில் ஒரு கடை உள்ளது, அந்தக் கடையில் நம்ம ஆந்திரா லட்டுங்க ஒரு 4 டிக்கெட் இருந்துச்சு, நல்ல வேளை ஆந்திராப் பசங்க இல்லை , சரவணா இங்கயும் பார்த்து ரசிக்கலாம்டா அப்படினு உள்ளே நுழைந்து பந்தாவா ஒரு பூமர் வாங்கி ஸ்டெயிலா அதை வாயில் போட்டு விட்டு அவர்களை தற்செயலாக பார்ப்பது போல் பார்த்து விட்டு ஒரு ஹாய் ஜொள்ளினேன்(ஹி ஹி..), அவங்களும் பதிலுக்கு ஹாய் சொன்னார்கள், ஆகா ஒர்க் அவுட் ஆகுதுடா விட்டுடாதா அப்படியே பிக்கப் பண்ணி குண்டூரு வரைக்கும் போய் கும்மீடலாம்டானு உள் மனசு செல்லும் போதே,அங்கிருந்த STD பூத்த தொரந்துக்கிட்டு ஒரு 3 ஆந்திராப் பக்கிக வந்துட்டாங்க,காலைல இருந்து ஒன்னும் ஆகலையேனு நினைச்சேன் இந்தா வந்துட்டாங்களா இங்கிலீசுக்கார தொரைங்க, பொன்னுக முன்னாடி இன்னைக்கித் தொங்க விட்டுருவாங்களேனு,


மெதுவா அங்கிருந்து எஸ்கேப் ஆகலாம்னு நடக்க ஆரம்பிக்கும் போது ஒரு தடியனின் கை செல்லமா(??!) என் தோள்ள விழுந்துச்சு, மெதுவாத் திரும்பி நாமெல்லாம் யார் வம்பு தும்புக்கும் போறதில்லை அப்படினு ஒரு அப்பாவி முகத்தை வச்சிக்கிட்டு என்ன? னு கேட்டேன், எங்க போய்ட்டு வர்றனு கேட்டானுக(சொன்னா மட்டும் புரிஞ்சிடப் போகுதா),படம் பார்க்கன்னேன், என்ன படம்னு ஆரம்பிச்சாய்ங்க அது தான் பிள்ளையார் சுழி...

மகா ஜனங்களே!!பார்த்தேன் ரசித்தேன் என்கின்ற படத்தின் பெயரை நான் எப்படித்தான் புரிய வைப்பேன், அதுவும் மொழிய வேற பொயர்த்து புரிய வைக்கனும், ஃபிகருங்க வேற பக்கத்துல இருக்குதுங்க என்னடா பன்னுறதுனு யோசிச்சு,

சரி முதலில் பார்த்தேனுக்கு விளக்கலாம்னு saw அப்படினு சொன்னேன் அவனுகளுக்கு புரிஞ்சிடுச்சு, அடுத்து ரசித்தேன் அப்படிங்கிறதை எப்படி சொல்லுரதுனு தெரியலை, ஃபிகருங்க வேற என்னைப் பரிதாபமாப் பாக்குதுங்க,என்னன்னவோ சொன்னேன் , உகூம்...அவனுகளுக்கு ஒன்னும் புரியலை, டேஸ்ட், எஞ்சாய், சைட்- அப்படினு ஏதே என் அறிவுக்கு எட்டாததையும் கஷ்டப் பட்டுச் சொன்னேன், ஆனா முடியலை, நல்ல வேளை லட்டுங்க எல்லாம் ஃபோன் பண்ண பூத்துக்குள்ள போச்சுங்க, அப்பத்தான் தகிரியமே வந்துச்சு அவனுகளைப் பார்த்து "போங்கடா கொல்டிங்களா" அப்படினு சொல்லிட்டு ஓடியாந்துட்டேன், மக்களே நீங்களே சொல்லுங்க அத எப்படித்தான் அவிங்களுக்கு வெளக்குரதுனு?



அன்புடன்...
சரவணன்.

Monday, March 19, 2007

மீண்டும் சிக்கலில் கோவி.கண்ணன்


கோவை. கண்ணன் அவர்களின் அக்கிரமமான ஆக்கிரமிப்பால் , தமிழ்மணத்தில் மறுமொழியப்பட்ட இடுகைகளின் கீழ் அவரின் பதிவு மட்டுமே வரும்படி செய்துள்ளார், இதைப் பற்றி கேள்வி கேட்கப் படலாம் என்று உடனே "நண்பர்களே மன்னிக்கவும்" என்று ஒரு பதிவு வேறு போட்டு விட்டார்,இது தமிழ்மணத்தின் முகப்பு பகுதியையும் முடக்கம் செய்ய அவர் எடுத்துக் கொண்ட இரண்டாவது சதியாகவே எனக்குப் படுகின்றது,கொழசாமிகளா ஓடியாங்க...


அன்புடன்...
சரவணன்.

Wednesday, February 28, 2007

மொழி - திரை விமர்சனம்


மொழி - தயாரிப்பாளர் "நடிகர்" பிரகாஷ்ராஜ், டைரக்டர் ராதாமோகன், " அழகிய தீயே"க்குப் பிறகு இருவரும் இணையும் படம். எனக்குப் பிடித்த சில தமிழ்ப் படங்களில் " அழகிய தீயே" வும் ஒன்று, அதே கூட்டணி ஏமாற்றவில்லை!

"ஜோ" ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல், அவரைப் பற்றி அதிகம் பேச வைக்கும் படம். பிரித்தீவ் ராஜ் மற்றும் பிரகாஷ்ராஜ் இருவரும் திரைப் படத்திற்க்கு இசை அமைக்கும் இசை அமைப்பாளர்கள். அவர்களின் வாழ்வில் இசை பற்றி அறியாத இருவரின் வருகை பற்றிய படம் , அதில் ஒருவரான ஜோ விற்க்கு இசை என்றால் என்ன? அதை எப்படி உணருவது? என்று கூட அறிய முடியாத வாய்போசாத,காது கேட்காத கதாப் பாத்திரம்!

ஜோ வை பார்க்கும் முதல் பார்வையிலேயே பிரித்தீவ் ராஜிற்க்கு தலையின் மேல் பல்பு எரிகின்றது( காதல்). இருவரும் ஒரே அப்பார்ட்ண்ட் என்பதை அறிந்து மகிழ்ந்து அவரின் பெயர் கேட்டு அலைகின்றார். பின் ஜோ- வினால் வாய்பேச காது கேட்க முடியாது என்று தெரிந்ததும் அப்படியே விக்கித்துப் போகின்றார், ஆனால் ஜோ வின் மேலான காதல் முன்பை விட அதிகரிக்கின்றது. பின் ஜோ வின் தோழி ஸ்வர்ணமால்யா வின் மூலம் அவரைப் பற்றிய அனைத்து விசயங்களையும் தெரிந்து கொண்டு அவரின் மேல் பரிவுடன் பழகி, ஜோ வின் "மொழி"யை பிரித்தீவ் ராஜும் கற்று நல்ல நண்பர்களாக இருக்கின்றனர். ஒரு கட்டத்தில் பிரித்தீவ்ராஜ் , ஜோ மீதுள்ள தன் விருப்பதை தெரிவிக்கின்றார், அது பிடிக்காத ஜோ அவரை சந்திப்பதை நிறுத்துகின்றார், இதற்கிடையில் அந்த நால்வர் கூட்டணியில்(ஜோ, ஸ்வர்ணமால்யா, பிரித்தீவ் ராஜ், பிரகாஷ்ராஜ்) இருக்கும் பிரகாஷ் ராஜிற்கும் தலையில் பல்பு எரிகின்றது, விளைவு ஸ்வர்ணமால்யாவுடன் பிரகாஷ்ராஜிற்கு திருமணம் நிச்சயமாகின்றது, அந்த சமயத்தில் தன் மீது பிரித்தீவ் ராஜ் கொண்டுள்ள காதலை உணர்ந்து ஜோ ,பிரிதிவ் ராஜிடமே சேருகின்றார் - முடிவு சுபம்.

ஹீரோயின்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுக்கப் படும் திரைப் படங்கள் மிகவும் அரிது, இந்தப் படம் அந்த அரிதான வரிசையில் சேரும், ஜோ - விற்க்கு கிடைத்த ஒரு அரிய படம்,

இசை என்றால் என்னவென்று, அதை அறியும் முயற்சியில் அதிக ஒலியில் ஸ்பீக்கரின் மேல் கைவைத்து அதன் அதிர்வை ரசிக்கும் போது ஜோ வின் முக பாவம் அருமை,


பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம் படத்தில் ஜோ ஏற்றிருந்த கதாப் பாத்திரம் அவரின் ரசிகர்களுக்கு மகா எரிச்சலையும் , கோவத்தையும் தந்திருந்ததாக பதிவுகளின் வாயிலாக அறிந்திருந்தேன், நிச்சயம் இந்தப் படம் அந்த கோவத்தை மறக்கடித்து அவரின் மேல் பழைய நல்ல மதிப்பை ஏற்படுத்தும், ஒரு நல்ல நடிகையை திருமணத்திற்க்குப் பின் தமிழ் சினிமா இழந்துவிட்டது என கனிமொழி வருத்தப் பட்டது நியாயமே!

பிரித்தீவ் ராஜ், பிரகாஜ் ராஜ் நண்பர்களின் கூட்டணி அருமை சகஜமாக பேசும் போது இழையோடும் நகைச்சுவை ரசிக்க வைக்கின்றது,
பீத்தேவன் பிறந்த நாளுக்கு பீர் அடித்துவிட்டு அபார்ட்மெண்ட் செக்ரட்டரி வீட்டின் முன்னேயே பிரகாஷ்ராஜ் வாந்தி எடுப்பதும்,

பிரி.ராஜ் : வாந்தி வந்தா நம்ம வீட்டு பாத்ரூம்ல எடுக்கவேண்டியது தானே, ஏன் செக்ரட்டரி வீட்டின் முன் எடுத்த?

பிர.ராஜ் : ஐய்யயோ..! அப்போ அது நம்ம வீட்டு பாத்ரூம் இல்லையா? அதானே நம்ம வீட்டு பாத்ரூம்ல செக்ரட்டரிக்கு என்ன வேலைனு கூட தோணுச்சு!!

காதல் வந்தால் தலைக்கு மேல் பல்பு எரிவதும், மணி ஓசை என சில விசயங்கள் அருமை, அதிலும் பிரகாஷ்ராஜ் க்கு மணி அடிப்பது நம்ம பொன்ஸ் அக்காவோட நண்பன்(தனி யானை சுதந்திரம்:))),

"இளைமை புதுமை" ஸ்வர்ணமால்யாவிற்க்கு நல்ல கதாப் பாத்திரம், (யக்கா இப்படியெல்லம் நடிக்கிறதை விட்டுட்டு எப்படி எப்படியோ நடிக்கிறீங்களே! )

பாஸ்கருக்கு நகைச்சுவை கலந்த சோக பாத்திரம், 1975க்கை கூட "சமீபத்தில் 1975" என்று தான் குறிப்பிடுவார், அப்பொழுதெல்லாம் நமக்கு சக பதிவர் திரு. டோண்டு அவர்களின் நினைவு வருவதை தவிர்க்கமுடியாது!

தயாரிப்பளருக்கும் , டைரக்டருக்கும் தைரியம் அதிகம் தான், தமிழ்சினிமா என்றாலே ஆளுயர அரிவாள், சுருக்குக் கத்தி, ரத்தம், தாலி செண்டிமெண்ட் என உருப்படியான(??!) எதுவும் இல்லாமல்,முக்கியமாக காதைகிழிக்கும் குத்துப் பாட்டும், இரட்டை அர்த்த வசனங்களும், ஹீரோ புராணமும் இல்லாத அக்மார்க் தமிழ் படம். ஏனென்றால் இவை இல்லை என்றால் நாம் தான் படம் பர்ப்பதே இல்லையே (உ.தா அன்பே சிவம் , கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், இன்னும் "சில" நல்ல படங்கள்!).

குடும்பத்துடன் பார்க்கக் கூடிய நல்ல படம்( கொதஸ் பையனை தகிரியமா அழைச்சிட்டுப் போங்க!) பொதுவாகவே நான் படங்களை விமர்சனம் பண்ணுவதில்லை எல்லாம் அனுபவத்தினால் தான், படம் பார்த்துவிட்டு நண்பர்களிடம் , படம் அருமை என்னா! ஸ்டோரி, என்னா! சாங்ஸ் அப்படீனூ ஃபீல் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கும் போதே ஒரு குரூப் வரும் , த்தூ படமாடா அது மனுசன் பார்ப்பானா(??!) அதை, என்று கிழித்து தொங்கவிடுவார்கள் படத்தையும் என்னையும், பல முறை தொங்கவிடப்பட்டிருகிறேன்,

பி.கு: எனவே மகாஜனங்களே! இதை விமர்சனமாக மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளவும், படம் பார்ப்பதற்க்கான அளவீடாக எடுத்துக் கொண்டு பின் சரியில்லையெனில் கொலைவெறியேடு கெளம்பிடாதீங்க! என் பார்வையில் பார்க்ககூடிய "நல்ல" படம்,



அன்புடன்...
சரவணன்.

Thursday, November 09, 2006

வந்துட்டோம்ல!!! வந்துட்டோம்ல!!!

அன்பு வலைப்பூ நண்பர்களுக்கு...

எனது நிறுவனத்தில் எனக்கும் பங்குதாரக்கு இடையே சில பிரச்சனைகள் இருந்ததால் அதை நிவர்த்தி செய்வதிலும், பின் நிறுவனத்தை தனிப்பட்டமுறையில்(தனிக்கடை விரிச்சாச்சு:))) நடத்த வேண்டி இருந்ததாலும் என்னால் தொடர்ச்சியாக தமிழ்மணத்தில் எழுத இயலவில்லை,கடந்த 2 மாதங்களாக என்னால் உங்களுடன் தொடர்பில் இருக்க முடியவில்லை என்பது எனக்கு மிகவும் வருத்தமான் ஒன்று, இனி அது போல் நிகழாது என்ற எண்ணத்துடம் இதோ மீண்டும் உங்களின் நண்பன்,
இப்பொழுது அனைத்தும்பிரச்சனைகள் முடிந்து சகஜ நிலை திரும்பியதால் நானும் திரும்ப வந்துவிட்டேன்(நான் திரும்பிட்டேன்னு சொன்னதும் யாருப்பா அது அழுவுறது?--ஓ ஆனந்தக் கண்ணீர இருக்கட்டும் இருக்கட்டும்).


நான் புதியப் பதிவுகளையும்,மறுமொழிகளையும் இடாவிட்டாலும், தொடர்ந்து தமிழ்மணத்தைப் படித்துக் கொண்டு தான் இருந்தேன்,திரும்ப வந்த அணில்குட்டிக்கு வாழ்த்துக்கள்,பாலா அண்ணே உடம்ப பாத்துக்கொங்க அடுத்து டொங்கு வருதாம்,ஒருவேளை வந்தாலும் பொன்ஸ் அக்காவை ஏமாத்திடாதீங்க ஏன்ன அவங்க மாலை எல்லாம் வாங்கி வச்சு காத்திட்டிருப்பாங்க,
தடாலடியார் காட்டுல இப்போ ஒரே "மழை"தானா?

கடந்த மாதப் போட்டி வெற்றியாளர் நண்பர் லக்கிலுக்கிற்க்கு வாழ்த்துக்கள், இந்த மாதம் ஆப்புகளை வாங்கிக் குவிக்கும் அன்பு நண்பன் ரசிகவிற்க்கும் வாழ்த்துக்கள்,கடந்தவார நட்சத்திர நாயகன் நண்பர் நாகையாருக்கும், இந்தவார தேக்கடியாருக்கும் வாழ்த்துக்கள்,
என்னப்பா சங்கமெல்லாம் எப்படி இருக்கு? சிங்களே நீங்கள் எல்லாம் எப்படி இருக்கிங்க, மாப்பு முருகேசா ஆப்பு கொஞ்சமா வாங்கினியா? கப்பி சங்கு என்ன சொல்லுது? பாசக்காரப் பய பாண்டி எப்படி இருக்க?என் பாசத்திற்க்குரிய சகாவும் எனது DIRECT ருமாகிய தேவு நலமா?கோவியாரே சுகமா? அந்த கிழக்கே போன ரயில் என்ன ஆச்சு?, துபாய்க்கார மச்சான் எப்படி இருக்கீக? அண்பர் SK தாங்கள் கூறியது போல் தொழிலை கவனித்துவிட்டு தான் வந்துள்ளேன், வாழ்த்தியதற்க்கு நன்றி,
பெயர்குறிப்பிட மறந்த நண்பர்கள் மன்னிக்கவும்,
மீண்டு(ம்) வந்த எனக்கு மறுமொழியாக உங்களின் வாழ்த்துக்களையும் வசவுகளையும் தெரிவிக்கவும்,
இனி நான் தொடர்ந்து எழுதலாம் என்று உள்ளேன்,

அன்புடன்...
சரவணன்.

Friday, September 08, 2006

உங்க செல்போனில் ஐஸ் இருக்கா?

வணக்கம் நண்பர்களே!
கடந்த வாரம் ஊருக்குப் போய்விட்டதாலும், பின் வந்த நாட்களில் வேலைப்பளுவின்(??!)காரணமாகவும் என்னால் தொடர்ந்து பதிவிடவும், நல்ல பல பதிவுகளுக்கு பின்னூட்டமிடவும் முடியவில்லை!
நான் வார வாரம் ஆனந்தவிகடன் படிக்கும் பழக்கமுள்ளவன், இந்தப் பதிவு கூட கடந்த வார ஆனந்தவிகடனில் வந்த ஒரு தகவல் தான்.(இதே தகவளுடன் வேறு யாரேனும் பதிவிட்டிருந்தால் உங்களின் கோவத்தையும் கண்டனத்தையும் பின்னூட்டமாக தெரிவிக்கவும்:)))))


தலைப்பைபார்த்து வந்துட்டீங்க உங்களை ஏமாத்த விருப்பமில்லை, இந்த ஐஸையும் பார்த்துக்கோங்க!



ஹேலோ! எங்க கிளம்புறிங்க இனிமேல் தான் விசயமே இருக்கு!,Subject:ice என்று உங்களுக்கு வரும் மெயிலை ஐஸ்வர்யாராயின் விதவிதமான படங்கள் தான் என்று ஜொள்ளியபடி திறந்து பார்த்தால் ஏமாந்து தான் போவீர்கள்,உண்மையில் அது நமது ஆபத்தான நேரங்களில் காப்பாற்றக்கூடிய ஒரு உபயோகமான வழியைக் கூறும் மின்னஞ்சலாம்!


உலகின் அதிகப்படியானவர்களிடத்தில் எப்போதும் இருப்பது செல்போன்கள் தான், விபத்து நேரங்களில்,சுயநினைவின்றி விழுந்துவிட்டால்,தொலைந்துவிட்டால்,அவரைப் பற்றி யாருக்கு தகவல் சொல்லுவது எனக் குழம்பும் நல்லவர்களுக்கு(??!) ஆபத்பாந்தவனாகக் கை கொடுப்பதும் அதே செல்போன் தான், ஆனால் செல்போனை எடுத்துப் பார்த்தால், அதில் நூற்றுக்கணக்கான நம்பர்கள் பதிந்துவைக்கப்பட்டிருக்கும் அவர்களில் யார் இந்த நபருக்கு மிகவும் வேண்டியவர் என்று எப்படிக் கண்டுபிடிப்பதும் கடினமே!

அனைவரும் சுலபத்தில் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு பொதுப் பெயரில் முக்கிய நம்பர்களைப் பதியலாம் என்று ஒரு ஆலோசனையை லண்டனில் உள்ள ஒரு பாராமெடிக்கலிஸ்ட் வழங்கினார், யோசனை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு "தி ஈஸ்ட் ஏஞ்சலிகன் ஆம்புலன்ஸ் சர்வீஸ்" நிறுவனம் "In Case of Emergengy"என்பதைச் சுறுக்கி "ice" என்று பெயர் வைத்தது.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது ஒன்று தான், உங்களின் ஆபத்து நேரங்களில் யாரைத் தொடர்புகொள்ள வேண்டுமோ அவர்களின் தொலைபேசி எண்ணை ice என்று குறிப்பிட்டு செல்போனில் பதிவுசெய்யுங்கள்.ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட எண்கள் இருந்தால் ice1,ice2,ice3 என வரிசையாகப் பதியலாம்,

நான் உடனே எனது தந்தையின் செல் , எனது வீட்டு எண், மற்றும் எனக்கு மிகவும் வேண்டப்பட்ட நண்பர்களின் எண்களை ice-ல் வரிசைப்படுத்தினேன்.வெளிநாடுகளில் இது வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்படுவதாகவும்,மிகவும் பயன் தருகிறதென்றும் அந்தக் கட்டுரையில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது, வெளிநாட்டுவாழ் பதிவர்களுக்கே வெளிச்சம், இது உண்மையாக இருக்கும் பட்சத்தில் நாமும் பயன்படுத்தலாமே!


அன்புடன்...
சரவணன்

Wednesday, August 16, 2006

எனது கிராமம் -ஒரு ரவுண்டு போகலாமா!!!

வலைப்பதிவுகளில் குழுக்கள் அதிகமாகிவிட்டதால் புழுக்கம் அதிகமாகிவிட்டது என்று நண்பர் திரு.கோவி.கண்ணன் அவர்கள் வருத்தப்பட்டிருந்தார், எனது பார்வையிலும் இங்கே சாதீயப் பேச்சுக்களும்,ஒரு வித இறுக்கமும் அதிகமாக இருப்பது போல் தோன்றுகிறது, இவைகளில் இருந்து உங்களை ரிலாக்ஸ் பண்ணிக் கொள்ள எனது கிராமத்திற்க்கு "சாலி"யா ஒரு ரவுண்டு போகலாம் வாரீகளா..?


ஓபன் பண்ணின(தேவு கூட டிஸ்கசன்ல இருந்த பாதிப்புல இருந்து இன்னும் வெளிவர முடியல) ஊருக்குள்ள போன ஒடனேயே ஒரு பெரிய ஆறு, அதுல மேல பாக்குற படத்துல இருக்குற மாதிரி பெரிய பெரிய யானையெல்லாம் குளிக்கும், அப்படியே நடந்து ரோட்டுக்கு வந்தா ரெண்டு பக்கமும் சும்மா பச்சை பசேல்னு எங்கே பாத்தாலும் பசுமையான வயல்வெளிகள், ரோட்டோரம் எப்பவும் வத்தாம ஓடுர கிளைஆறு, பக்கத்து வயல்களில் நாத்து நடுர பெண்களின் தெம்மாங்குப் பாட்டு,இடை இடையே குயில்களின் இசை ஆவர்த்தனம் வேறு, அப்படியே "அழகியபாண்டிபுரம்" உங்களை அன்போடு வரவேற்கின்றது, என்று தங்க நிற போர்டு, அப்படினு கற்பனைல இருந்தீங்கன்னா சாரி....,

கொஞ்சம் குருதய விட்டு கீழ எறங்குங்க எங்க ஊர்"வளநாடு" வந்திடுச்சு,என்னது..? ஊரப் பாத்ததும் உடனே கெளம்புறீகளா, ஓ! நீங்க எதிர் பார்த்த மாதிரி இல்லாம இங்கன வெறும் கருவ மரமும்,கரிச காடும்,சோத்துக் கத்தாலையுமா இருக்கா? என்னப்பூ பண்ணூறது இந்த பூமிலதேன் எங்க பொறப்பு சாவு எல்லாம், இதுதேன் எங்களுக்கு கஞ்சி ஊத்துர பூமி, இதுதேன் எங்க சாமி,

அவுக திரும்பவும் கெளம்புறேனு சொல்லுராகளா..?சரிப்பு நல்ல படியா போய்ட்டு வா.., ஆனா பஸ் இன்னும் ஒரு 2 மணி நேரமோ,3 மணி நேரமோ கழிச்சி தான் வரும் அதுவரக்கும் அந்தா தெரியுது பாரு கருவ மரம் அங்கென போய் ஒதுங்கி நில்லு, வழக்கமான சாதிச் சண்டை "பஸ் எரிப்பு" இல்லைனா பஸ் வரும் , என்னது கூட்டமா அதெல்லம் ரெம்ப இருக்காதுப்பூ,டாப்புலயும் பஸ்ஸோட சைடிலயும்தேன் இந்தப் பள்ளிக்கூட பக்கிபுள்ளக தொங்கிட்டு வரும் உள்ள சீட்டெல்லம் உனக்கு சிலாவத்தா கெடைக்கும் கவலப்படாத...

சரி மத்தவுக வாங்க நம்ம போவொம், எங்க ஊர் வளநாடு எனும் கிராமம், இது பரமக்குடி-ராமேஸ்வரம் NH-49 ரோட்டுல இருக்குற சத்திரக்குடி என்னும் "சின்ன டவுன்"லிருந்து 7 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது,இது முதுகுளத்தூர் தொகுதிக்கு உட்பட்டது(முதுகுளத்தூர் நியாபகம் இருக்கா..? திரு.அசுரன் மற்றும் திரு.செல்வன் ஆகியோர் தங்களின் சமீபத்திய பதிவிற்க்காக அடிக்கடி வந்து போன ஊர்).

எங்க ஊர்ல மொத்தம் 100 வீட்டுக்கும் கொறச்சலாத்தேன் இருக்கும் ஆமா,இதோ ஊரின் எல்லைல சோத்தாங்கைபக்கம் இருக்குறது கம்மாய்,

அங்க ஆம்பளைங்களுக்கும் பொம்பலைங்களுக்கும் தனித் தனியா ரெண்டு தொர இருக்கு,((யோய் ஜொள்ளு வாய மூடுயா பொம்பளைங்க தொரை-னு சொன்னாப் போதுமே அப்படியே வாயத் தொறந்துடிவியே)),

கம்மாக் கரயில் ஒரு கோவில் இருக்குது பாருங்க அது பிள்ளையார் கோவில்,(கோவில்னதும் "குமரனை" நினைத்து பாட்டு பாடனும்னு யாரும் "எஸ்கே"ப் ஆயிடாதீங்க ஊரச் சுத்திப் பார்த்ததும் அப்புறம் இங்க வரலாம்)

நொட்டங்கைப் பக்கம் இருக்குது பாருங்க கருவக் காடு அதானுங்க நாங்க ஒதுங்குற எடம்,
சரி இப்போ ஊருக்குல்லாற போவோம் அப்புறம் ஊர் சுத்தி முடிச்சிட்டு அடுத்த எல்லைப் பத்தி போசுவோம் சரியா..?

சரி வாங்க உங்க கை புடிச்சி எங்க ஊருல உள்ளவுக வீட்டுக்கெல்லம் கூட்டிட்டு போறேன்,வடக்குத்தெரு, நடுத்தெரு, தெக்குத்தெருனு 3 தெரு இருக்கு,மொதல்ல வடக்குத் தெருல இருந்து போவோம், ,ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் ஒரு பட்டப் பேரு இருக்கு,


வடக்குத் தெரு வாலிபர்களைப் பார்ப்போம்...

பப்பூன் மாமா வீடு
கட்டப் பஞ்ஜாயத்து மாமா வீடு
சோவி வீடு*
கூலயன் வீடு
கொச வீட்டு பாலமுருகன் வீடு(குயவர் வீடு)
வைத்தியம்பிள்ளை வீடு
பாக்கியம்பிள்ளை வீடு
கொட்டைக்கார்ரு வீடு(கொட்டகை வீடு)
ஆசாரி வீடு
மீன்கார கலாஅக்கா வீடு
உள்ளாக்கு வீடு
பார்வகார்ரூ வீடு(வேப்பிள்ளையால் மந்திரித்து "பார்வை" பார்ப்பவர்)
காக்காயன் வீடு
வெரச்சூம்பி வீடு
சைக்கிள்கட நாடார் வீடு
வழிமரச்சான் கலப்புக் கட(எங்க ஊருல இருக்குற "பெரிய"டீ-க்கட)
பூச்சாண்டி வீடு
பல்லு வீரையா வீடு

*சோவி வீடு- தானுங்க நம்ம வீடு(இதப் பாத்துட்டு ஏதோ "சோவி"யத்துக்கும் எங்களுக்கும் தொடர்புனு நெனைச்சுடாதீங்க, முன்னோர்கள் சோவிமுத்து வச்சி விளையாடுவாங்களாம் அதான்)



அடுத்தாப்புல நடுத்தெரு நட்டாமுட்டீங்க பத்தி...

தலைவரு குருசாமி வீடு
கோணக்கழுத்து வீடு
வெறுகு வீடு
சண்டரிச்சா வீடு
கொசவீட்டு போஸ் வீடு
மூலிக்காலி வீடு
வண்ணவீட்டு கணேசன் வீடு

கடைசில தெற்குத்தெரு மச்சாங்க வீடு

கடைகார கூரி அண்ணன் வீடு
சேன வீடு
மொண்டாசு வீடு
தொட்டுநக்கி வீடு
கரம்ப வீடு
வாத்து வீடு
அழகர் வீடு
மசங்கி வீடு
மாக்கான் வீடு
கோடாங்கி வீடு
குச்சிக்காலு வீடு
குலும வீடு
மூக்கன் வீடு
மண்ணுவீடு
எலியன் வீடு
வடிவேல் வீடு

(கோடாங்கி வீட்டுல முத்துப் போட்டு க.பி.க எல்லாரும் எப்பக் கல்யாணம்னு தெரிஞ்சிக்கலாம், அப்படியே வேறு பெயர்களில் எழுதும் வலைப் பதிவர்கள் பற்றிய உங்களின் சந்தேகத்தையும் கேட்டுக்கறலாம்.)

ஒவ்வொரு வீட்டிலும் , பல சோகங்கள், சில சந்தோசங்கள், காதல்கள், ஓடிப் போன காதல், கள்ளக் காதல்,எல்லாம் உண்டு, இது எல்லாருக்குமே தெரியும், ஒரு வீட்டுல ஒன்னு நடந்துச்சுனா அது எல்லாருக்குமே ஒடனே தெருஞ்சுடும்,ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒரு கருவாச்சி காவியம் எழுதுற அளவுக்கு கத இருக்கும்,ஒவ்வொரு கதையிலும் பலக் கிளைக் கதைகள் வேறு,

சரி தெருவெல்லாஞ் சுத்தியாச்சா வாங்க ரோட்ல இருக்குற கடகார கூரி அண்ணே கடயில் கலரு குடிப்போம்(உங்க "மனதின் ஓசை" 24% பூச்சி மருந்துனு சொல்லுதா, அதெல்லாம் ஒங்க டவுனு கலருலதாம்பூ, இதுநம்ம காளிமார்க், இங்கின இதுதேன் கெடைக்கும், இதத்தேன் நான்கலும் வருச முச்சூடும் குடிக்கிறேன்,) கடய ஒட்டுனாப்புல நாலஞ்சு ஆளுக்க படுத்துருக்ககா பாருங்க இதுதேன் "சங்கம்", இங்கதேன் பஞ்சாயத்துப் பூராம் நடக்கும்.(பஞ்சாயத்து நடக்குறதே பெரிய காமெடியா இருக்கும்)

இப்போ ஊரோட அடுத்த எல்லக்கு வந்தாச்சுப்பூ...அந்தா தெரியுது பாருங்க கட்டடம் அது பால்வாடி(எங்க ஊர் LKG,UGK) அதுக்குப் பக்கதுல இருக்கு பாருங்க பெரிய கட்டடம் அதுதேன் பள்ளிக்கூடம்(ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப் பள்ளி), இன்கென தேன்ம்ப்பூ நா 5 ஆப்பு(ஆஹா.. இன்கேயும் ஆப்பா?) வரைக்கும் படிச்சேன்,


எங்கவூர்ல நீங்க படிச்ச மாறி இங்கிலீசு பள்ளிகொடம்லா இல்லப்பூ,இப்போதேன் சின்னப் புள்ளக் குட்டிக பூராம் ஆட்டோல போய் "புதுடவுனு" சத்தரக்குடில இங்கிலீசு படிக்கிதுக,

சரி பள்ளிக்கூடத்துலக்கும் கெழக்கால அந்தா தெரியுது பாருங்க அது கருசூரணி (இந்த ஊரணி பற்றிய ஒரு பதிவு இன்னும் டெவலப் பண்ணாம "save as Draft"ல இருக்கு)அப்படியே கொஞ்சம் தள்ளிப் பாருங்க பன மரம் தெரியுதா...

சரி பொம்பளைக எல்லோரும் அப்படியே வீட்டுக்குப் போங்க (பாத்துப் போங்க போர வழில கருவ முள்ளூம்,ஒட மரத்து முள்ளூம் இருக்கும்)நாங்க அப்படியே போய் கள்ளுக் குடிசிட்டு வர்றோம்,(கவிதாக்கா இந்த அணீலையும் கூட்டிடு போக்கா)

சரி இப்போ எல்லாரும் வீட்டுக்கு வந்தாச்சா, வாங்க, அம்மா கத்தரிவத்தல் புளிக்கொழம்பு வச்சிருக்காங்க,எல்லோரும் சாப்புடுவோம்,

சாப்டாச்சுல எல்லாரும் அப்படியே திண்ணைல கொஞ்ச நேரம் காத்தாட ஒக்காந்து பேசுவோம்,கிராமங்களின் சிறப்பே ஒற்றுமையாக கொண்டாடப்படும் விழாக்கள் தான்,மாரியம்மன் கோவில் மொழக்கட்டு,கிருஷ்ண ஜெயந்தி-மஞ்சத்தண்ணி,மாவிடியான் கோயில் திருவிழா, மடக்கிரயான் கோயில்,அய்யனார் கோயில் குருதஎடுப்பு, காளி கோயில் கலியாட்டம்னு நெரய அயிட்டம் இருக்குப்பூ, அதுலயும் ஒவ்வோரு விழாவுக்கும் நாடகம் வேற நடக்கும்,அதுல வர பப்பூன் காமிக்கு,பா(வை)வக்கூத்து அடாடா...
அதெல்லாம் "உண்மையாகவே"வாழ்ந்த காலங்கள்...

கம்மா அழியும் போது மீன் புடிக்க ஊர் சனங்க பூராம் கச்சாவ(யோஹன் உங்க ஊர்ல "கச்சாவுக்கு"என்ன பேருனு ஒரு ஆராய்ச்சிப் பதிவு ரெடி பண்ணுங்க) தூக்கிகிட்டு ஓடிவந்து ஒன்னா கூடுவாக,அதப் பாக்க அப்படியே திருவிழாக் கூட்டம் மாதிரித்தேன் இருக்கும், அதே மாதிரி கிராமத்து வெளையாட்டும் கிளித்தட்டு,ஒழிஞ்சிபிடிச்சு,போந்தா(பளிங்கி),கிட்டி,கல்லா மண்ணா அப்படினு அது ஒரு லிஸ்ட் இருக்கு, இதப் பத்தியும் தனிப் பதிவு உண்டு,


ஊரச் சுத்தி காமிச்சாச்சு,மணி 5:00 ஆச்சு அருப்புக் கோட்டையில இருந்து ரத்தினா(எங்க ஊருக்கு வரும் ஒரே தனியார் பேருந்து)வரும் அதுல போய்டுவோம் அப்படி இல்லைனா 6:30க்கு வர்ர 9C-ல போயிடலாம்,

அந்தா ரத்தினா வந்திடுச்சு கெளம்புவோமா...

என் கிராமத்திற்க்கு உங்கள் அனைவரையும் மகிழ்ச்சியோடு அழைத்து சென்றேன், நான் எழுதிய பதிவுகளில் இதுவே மிகவும் திருப்தியான பதிவாக கருதுகிறேன், இனி அடிக்கடி "இதுபோல்" திருப்தியடைய எண்ணியுள்ளேன்.
என் எழுத்து நடையில் ஏதேனும் தவறு இருந்தால் சுட்டிக்காட்டவும், அது இனி வரும் என் எழுத்துக்களை திருத்த உதவும்,
சரி எங்க ஊருக்கு வந்தீகளே எப்படி இருந்துச்சு கொஞ்சம் சொல்லிட்டு போங்க நணபர்களே...


(படங்கள் :- கூகுளாண்டவர் துணை)


அன்புடன்...
சரவணன்.

Saturday, August 05, 2006

சோனியா அகர்வாலும்-சரவணா ஸ்டோர்ஸும்


போலீஸ்க்கார்: ஏண்டா "சரவணா" ஸ்டோர்ஸ்ல திருடுன...?

திருடன்: சோனியா அகர்வால் தான் சார் சொல்லுச்சு

போலீஸ்க்கார்: என்ன சொல்லுச்சு..?

திருடன்:எடுத்துக்கோ.... எடுத்துக்கோ... அண்ணாச்சி கடையில எடுத்துக்கோனு,


அன்புடன்...
சரவணன்.

நாங்களும் படம் போடுவோம்ல...

வலைப்பக்கங்கள்ள இப்போ எங்க பார்த்தாலும் படம் போடுறேன் பேர்வழினூ தொப்பி ஒன்ன போட்டுகிட்டு "ஓணாண்டி படம்" புடிக்கிற நம்ம கைப்பு, அப்புறம் "படகு"புகழ் பொன்ஸ்-னு கெளம்பிடுறாக சரி நம்மளும் எதாவது படம் போடலாம்னு பார்த்தா அப்புறந்தேன் தெரியுது அதுக்கு கேமரா பொட்டி வேனுமாமுல அதுக்கு எங்கிட்டு போறது, அதான் நமக்கு வந்த பழய மெயில்ல இருந்து ஒரு 2 படத்த போடுவமேனு இந்தப் பதிவு,


1, என்னைய யாருமே "ஆறு" போட கூப்பிடலை, ஹி..ஹி..ஹி அதான் நானாவே போட்டுகிட்டேன்.




2, மழைக்கு பள்ளிக்கூடம் ஒதுங்கும் போது கைப்பூ படிச்ச படிப்ப நீங்களும் தான் கொஞ்சம் பாருங்களேன்,









3,இந்த மாச அட்லூசு ராசாத் தம்பி கணக்கு பரிசைக்கு போச்சு இன்னும் வரலை, யாராவது பார்த்தீங்களா...?






அன்புடன்...
சரவணன்.

Sunday, July 30, 2006

தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்...

நண்பர்களே... எனக்கு ஒரு பழைய்ய்ய்ய்ய்ய்ய பாடல் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் தெரிந்தவர்கள் உதவுங்கள்...
அந்தப் பாடல் தொகுப்பின் தலைப்பு,மற்றும் அதன் ஆசிரியர் யார் என்ற தகவல்கள் எனக்கு தெரியாது(ஆஹா.. காதலிக்கும் நாயகியின் பெயர்,ஊர் தெரியாமல் தேடுகின்ற நாயகன் கதை மாதிரில இருக்கு!!!)
ஆனால் அந்த பாடலின் சில கருத்துக்கள் மட்டும் குத்துமதிப்பாக நினைவில் உள்ளன,அது என்ன வென்றால்....

அந்த பாடலின் ஆசிரியர் மனிதனின் நீண்ட ஆயுளுக்கு ஒரு கணக்கு சொல்லி இருப்பார்,
அதாவது

வாரத்திற்க்கோ (அ) மாதத்திற்க்கோ இருமுறை தலைக்கு எண்ணை தேய்த்து குளிக்க வேண்டும்,(மற்ற நாட்களில் குளிக்க வேண்டாமா??)

வாரம் ஒருமுறை உறவு கொள்ள வேண்டும்,(கண்டிப்பாக திருமணமானவர்கள் மட்டும்),

ஆறு மாதத்திற்க்கு ஒரு முறையோ. அல்லது வருடத்திற்க்கு ஒரு முறையோ பேதிக்கு(வயிற்றுப் போக்கு)மருந்து சாப்பிட வேண்டும்,

என்று படித்ததாக நியாபகம்,ஆனால் கணக்கு எனக்கு சரியாக தெரியவில்லை,இதைப்பற்றி உங்களுக்கும் நியாபகம் இருந்தால் சொல்லவும் , அல்லது முழுதும் தெரிந்தால் பாடலுடன் கூடிய விளக்கத்துடன் தெரிவிக்கவும்,

எனது இந்த பதிவு உடல் நலம் பற்றியது (மருத்துவர்கள் கவனிக்க...)
அதுவும் பழைய பாடல் (பாடத்தெரிந்த புலவர்கள் கவனிக்க...)

நன்றி..



அன்புடன்...
சரவணன்.

Monday, July 24, 2006

கை விட்டு விடவில்லை தோழா-வழி தெரியாமல் விழிக்கின்றோம்

தமிழினி அவர்கள் "நீங்களும் கைவிட்டு விட்டீரோ!! என்ற தலைப்பில் பதிவிட்டிருந்தார்

இதற்க்கு திரு.மணியன் அவர்கள்,

//ஈழத்தின் வலி புரிகிறது; வழி தெரியாமல் விழிக்கிறோம் // என்று பின்னூட்டமிட்டிருந்தார்,

இது தான் என் போன்றவர்களின் நிலைமையும்,ஒவ்வொருமுறையும் ஈழத்தைப் பற்றி படிக்கும் போதும் நெஞ்சு வலிக்கின்றது, மனது கணக்கின்றது.நினைத்தால் கண்ணீர் வருகிறது

உண்மையை சொல்ல வேண்டும் என்றால் ஈழத்தை வேறு நாடு,அன்னிய பூமியாக நான்(நாங்கள்)கருதவில்லை,
அது எனது ஊர், அங்கு இருப்பவர்கள் என் சகோதரனும், சகோதரியும்,என் பெரியப்பா, சித்தப்பா, போன்ற உறவினர்களே என்ற எண்ணம் தான் உள்ளது.

சில சமயங்களில் ஈழத்து நண்பர்கள் சிலரின் பதிவுகளில் ஏதோ நாங்கள் (தமிழகத்தில்) பெருப்பில்லாமலும்,அவர்களைப் பற்றிய சிந்தனை இல்லாமலும் இருப்பதாக நினைக்கின்றனர், இதை நான் குறை சொல்லவில்லை. இது அவர்களின் வருத்தம் அவர்களுக்கு உரிமை உண்டு எங்களிடம் வருத்தப்படாமல் கன்னடர்களிடமோ, இல்லை ஆந்திராக்காரனிடமோ வருத்தப்பட முடியாது, ஏனென்றால் நாமெல்லாம் ஒரே இனம் தமிழ் நம்மை இணைக்கிறது.நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற வழி தெரியவில்லை என்பது மட்டும் உண்மை.

கமலஹாசன் ஒரு சினிமா நிகழ்ச்சியில் சொன்னார், தமிழகம் இந்தியாவின் கடைக்கோடியில் உள்ளதால் எங்களுக்கு இராணுவத்தின் செயல்கள் பெரியதாக தெரியவில்லை, எல்லைச் சண்டையின் வெப்பம் எங்களைத் தாக்கவில்லை, ஒருவேளை இதனால் தான் தமிழன் இராணுவத்திற்க்கு மரியாதை செலுத்த தயங்குகிறான் என்று வருத்தப் பட்டார்,

இலங்கையின் போர் வெப்பம் தாக்கவில்லையென்று காஷ்மீரி சொல்லலாம், ஆனால் எந்த ஒரு தமிழனும் அதன் பாதிப்பில்லாமல் இருக்க இயலாது, ஏனென்றால் மறுபடியும் சொல்லுகின்றேன், ஈழத்தில் இறப்பது எமது சகோதரர்களும் , என் வீட்டுப் பெண்களுமே,

என் ஆதரவு புலிகளுக்கா என்றால் "தெரியாது" என்று தான் சொல்லுவேன், ஏனென்றால் அரசாங்க காரியங்கள் ஒரு கடல், எனக்கு தெரிந்தவை ஒரு துளி மட்டுமே, ஆனால் என் ஆதரவும் , என் பிரார்த்தனையும் என் அருமை ஈழத்தமிழ் சகோதரர்களுக்கு நிச்சயமாக உண்டு என்று சத்தமாக என்னால் சொல்ல இயலும்,

கணிப்பொறித்துறையில் பணியாற்றுகின்ற ஒரு சாதாரண இந்திய பிரஜை நான், என்னால் என்ன செய்துவிட முடியும் என்று சப்பைக் கட்டு கட்டவில்லை, வழி தெரியவில்லை அது தான் உண்மை
நம்புங்கள் நண்பர்களே .. தமிழகத்தில் பலருடைய நிலைமையும் இதுதான்...
என்றும் எங்களின் ஆதரவும், பிரார்த்தனையும் எங்கள் சகோதரர்களுக்கு உண்டு.

இந்தப்பதிவு சரவணன் என்ற தனிப்பட்ட மனிதனின் கருத்து
இதற்க்கு நீங்கள் ஒத்துப்போகலாம், இல்லை சில கருத்துக்களில் உங்களுக்கு உடன்படு இல்லாமல் போகலாம், அதைப்பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை,
இதைப் பற்றி விவாத்திப்பதற்க்காக இந்த பதிவை போடவில்லை, என் கருத்தை தெரிவிக்கவே இந்தப் பதிவு.எனவே தயவுசெய்து இதைப் பற்றி யாரும் விவாதிக்க வேண்டாம்.

இந்தப் பதிவை எதிர்த்து தயவுசெய்து யாரும் எதிர்பின்னூட்டம் இட வேண்டாம், அப்படி இட்டாலும் மன்னிக்கவும் அதை நான் வெளியிடமாட்டேன்,



மீண்டும் சொல்கிறோம்..
ஈழத்தின் வலி புரிகிறது; வழி தெரியாமல் விழிக்கின்(றேன்)றோம்...கனத்த இதயத்துடன் முடிக்கின்றேன்.






அன்புடன்...
சரவணன்.

Sunday, July 23, 2006

51அடி ஆழ கிணற்றில் 5-வயது சிறுவன்

மாலை 6:30 மணி : அரியானா மாநிலம் ஷாகாபாத் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 5 வயது சிறுவன் பிரின்ஸ், எதிர்பாராத விதமாக அங்கிருந்த 51 அடி ஆழமுள்ள ஆழ்துளைக் கிணற்றில் தவறி விழுந்து விட்டான்.

இதையடுத்து கிராமமே பதறிப் போனது. போலீஸாருக்கும், தீயணைப்புப் படையினரும் தகவல் தரப்பட்டு அனைவரும் விரைந்து வந்தனர்.முதல் கட்டமாக சிறுவன் மயக்கமடந்து விடக் கூடாது என்பதற்க்காக கிணற்றுக்குள் ஆக்சிசன் அனுப்பப்பட்டது,

சிறுவனை மீட்க்க அவர்கள் துரித கதியில் நடவடிக்கையில் இறங்கினர்.சிறுவன் விழுந்துள்ள கிணற்றுக்கு அருகே பெரிய குழி தோண்டி அதன் வழியே பிரின்ஸை மீட்க திட்டமிடப்பட்டது. அந்தப் பணியை தொடங்கிய ராணுவ வீரர்கள், இன்னொரு புறம், குழுக்குள் சிறுவனின் நிலைமையை அறிவதற்க்காக அதி நவீன கேமராவை உள்ளே அனுப்பினர். அந்த கேமராவை தொலைக்காட்சி ஒன்றுடன் இணைத்தனர்.

இதன் மூலம் குழிக்குள் உள்ள சிறுவன் நலமுடன் இருப்பது தெரிய வந்தது. தைரியமாக இருக்குமாறும்,பயப்படாமல் இருக்குமாறும் சிறுவனுக்கு மேலிருந்து தகவல் கொடுத்த ராணுவத்தினர்,சிறுவனுக்கு பிஸ்கட் மற்றும் டீ-யை கயிற்றில் மூலம் உள்ளே அனுப்பினர்.அதைப் பெற்றுக் கொண்ட பிரின்ஸ் அவ்ற்றை சாப்பிட்டான்.

சிறுவன் குழிக்குள் விழுந்து இன்று காலை 9 மணியுடன் 39 மணி நேரம் முடிவடைந்துள்ளது. இதனால் விரவாக அவனை மீட்கும் முயற்ச்சியில் ராணுவம் ஈடுபட்டுள்ளது.

முற்பகல் 11:30 : மும்பையிலிருந்து மீட்புப் பணியில் சிறந்த நிபுணர் படை ஷாகாபாத் விரைந்தது.9 போர் கொண்ட இந்த வீரர்கள் , மும்பை தீயணைப்புப் படையில் இடம் பொற்றுள்ளனர்.இவர்கள் அனைவரும் சுரங்கம் மற்றும் பள்ளத்தில் சிக்கியவர்களை மீட்பதில் அனுபவம் வாய்ந்தவர்கள்.


பிரின்ஸ் நலமுடன் பத்திரமாக மேலே வருவதைக் காண நாடு முழுவதும் தீவிரப் பிரார்த்தனை நடந்து வருகின்றது.அவர்களுடன் சேர்ந்து நாமும் பிரார்த்திப்போம்.





அன்புடன்...
சரவணன்

Saturday, July 22, 2006

வ.வா.சங்கத்திலிருந்து அறிக்கை - இது ஓர் எச்சரிக்கை.

இன்று இலவச கொத்தனார் நமது தல கைப்பிள்ளையின் பெயருக்கு களங்கம் ஏற்படுத்தும் விதமாக வ.வா. சங்கத்தினரின் மெகா பதிவுக் கயமைத்தனம் என்ற தலைப்பில் ஒரு பதிவு வெளியிட்டுள்ளார்,
தல இப்போழுது கானா(???) நாட்டில் மாமியார் வீட்டிற்க்கு சென்றுவிட்டு அப்படியே வெளிநாட்டு சுற்றுப்பயணத்தில் இருக்கிறார்,வந்ததும் இதற்க்கான மறுப்புஅறிக்கை விடப்படும் இருந்தாலும் அவருடைய சங்கத்தின் சார்பாக புதிய உறுப்பினர் என்ற முறையில் என் கண்டன அறிக்கையை வெளியிடுகிறேன்.(வேகமா உறுப்பினர் அட்டையை வழங்குங்கப்பா..
இது வேற அப்புறம் உறுப்பினர் அட்டையை புதுப்பிக்கலைனு சொல்லி சங்கத்துல இருந்து நீக்கிடப் போறாங்க..)


லகுட பாண்டிகளே....
எங்கள் "இனமானதலை" மீதா நம்பிக்கை இல்லாத்தீர்மானமும் ஓட்டெடுப்பும்...
அய்யகோ... நெஞ்சு பொருக்குதில்லையே....

தலை இதுக்கெல்லாம் நீ வந்து பதில் சொல்லனும்னு அவசியம் இல்லை..
இருந்தாலும் ஒரு கெத்துக்கு நீ வந்து ஒரு சலம்பல் பண்ணீட்டு போ...தலை,

எதிரிகளின் விஷமச் செயல் எங்களை ஒன்றும் செய்யாது என்பதை இங்கு நான் சொல்லிக் கொள்ள கடமைப்பட்டிருகின்றேன், ஓயாது இந்த அலை,காயாது இந்த சிலை,உங்களின் பொய் பிரச்சாரத்திற்கு மசியாது எங்கள் தலை..(ஆஹா கவித கவித..)


யார் யாரெல்லாம் எங்களுக்கு எதிராக வாக்களிக்கிறார்களோ, பின்னூட்டமிடுகிறர்களோஅவர்களை பற்றிய தகவல்கள் புலனாய்வுத்துறையினரால் ரகசியமாக கைப்பிள்ளையின் கவனத்திற்க்கு கொண்டு செல்லப்படும், எனவே யாரும் எங்களுக்கு எதிராக வாக்களிக்க வேண்டாம் என்று எச்சரிக்கிறோம், மீறுபவர்கள் டரியல் ஆகிவிடுவீர்கள்.
சரி நான் கெளம்புறேன்.. பின்னூட்டமிடுங்க அங்க மீட் பன்னுவோம்


யார் அங்கே.. யார் அங்கே.. அடே யாரடா அங்கே..

அடடா இப்படி தலை... பற்றிய தலைப்புல(ஆஹா..) எழுத படிக்க எவ்வளவு சந்தோசமாக இருக்கு, இதை விட்டுட்டு எப்போ பார்த்தாலும் சாதி இல்லையென்றால் அரசியல் இப்போ புதுசா கடவுள் வேற...அட போங்கப்பா...



அன்புடன்...
சரவணன்.

BLOGGER-தடை நீக்கம்.

இண்டர்நெட்டில் கருத்துக்களை எழுதும் வலைப்பதிவர்கள், பொதுநலத்தில் அக்கரை கொண்டவர்கள்(???), கருத்து மற்றும் பத்திரிக்கை சுதந்திர ஆதரவாளர்கள் முயற்சியால், வலைப்பதிவுகளுக்கான தடை உத்தரவை மத்திய அரசு நீக்கியுள்ளது. பிரதமர் மன்மோகன்சிங்குக்கும் இது தொடர்பாக கோரிக்கை வைக்கப்ப்பட்டது.இதனால்,நேற்று இரவு முதல் பிளாக்குகள் செயல்பட தொடங்கின.வலைப்பதிவுகளுக்கு விதிக்கபட்ட தடை ஒரு தொழில்நுட்பத் தவறு என்று தொலைதொடர்பு அமைச்சகத் தகவல்கள் கூறுகின்றன.ஒரு சில குறிப்பிட்ட வலைப்பதிவுகளை தடைசெய்தோம். அது எல்லா வலைப்பதிவுகளையும் தடை செய்து விட்டது என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார்கள்.(நமது தகவல்தொழில்நுட்பத்தை அசிங்கப்படுத்த வெளியில இருந்து ஆள் வரவேண்டியதில்லை.. நமது அரசாங்கமே போதும்)வலைப் பதிவுகளை தடை செய்ய மத்திய அரசு வாய்மொழி உத்தரவிட்டது என்று டில்லி மற்றும் பெங்களூர் இன்டர்நெட் சேவை வழங்கும் நிறுவனங்கள் உறுதி செய்துள்ளன.


(நன்றி.. தினமலர்-22/07/2006)


அதான் தடை நீக்கியாச்சுல்ல அப்புறம் என்ன யோசனை.... எழுத ஆரம்பிச்சுட வேண்டியது தானே...

அன்புடன்...
சரவணன்.